SC Twijzel schrijft geschiedenis!

3 jaar geleden promoveerde SC Twijzel naar de 4e klas. Dit was ongekend. Nog nooit was SC Twijzel op dat niveau uitgekomen. Met een 5e positie werd het debuut jaar afgesloten. Hierop volgde een 3e eindklassering met als toetje een periode titel voor de nacompetitie naar de 3e klas. Hier waren de heren uit Twijzel toen nog niet klaar voor en waren ze niet opgewassen tegen Tollebeek. Afgelopen seizoen hebben de mannen lang mee kunnen draaien om het kampioenschap en hebben ze zelfs een korte tijd op nummer 1 gestaan. SC Leovardia werd uiteindelijk de terechte kampioen en was SC Twijzel ‘The best off the rest” en eindigde op de tweede plaats. Weer kon men zich opmaken voor de nacompetitie. Dit maal was SV RWF de tegenstander. Na een gelijkspel in de thuiswedstrijd werd er in Frieschepalen een terechte overwinning geboekt. Er werd gewonnen met 1-2, wat promotie betekende.

Alle kansen lagen open na het gelijkspel in het eerste treffen van SC Twijzel en SV RWF. Richard Reitsma had het één en ander omgezet in de opstelling. Dit wierp zijn vruchten af. SC Twijzel domineerde vanaf het eerste fluitsignaal. SC Twijzel was scherpen en feller dan de thuisploeg. De achterhoede was de tegenstander de baas in de duels en op het middenveld werd de bal gemakkelijk rond gespeeld om zo de voorhoede kansen te bieden op de openingstreffer. Al vroeg in de wedstrijd werd er aan SC RWF zijde gewisseld om de gedreven aanvoerder van SC Twijzel, Menno Blom, te stoppen op het middenveld. Het resultaat hiervan was teleurstellend voor SV RWF, want ook na de wissel kon men geen grip krijgen op SC Twijzel. Vele kansen, kleine als zeer grote voor open doel, werden gemist waardoor er hoop bleef voor de gastheren. Halverwege het eerste bedrijf kon SV RWF er éénmaal uitkomen via de lange bal wat meteen ook gevaar opleverde. Een kopbal werd, tot opluchting voor SC Twijzel, via de deklat overgewerkt. SC Twijzel werd zo gewaarschuwd voor de bekende voetbalwet, als het aan de ene kant niet lukt, valt het doelpunt aan de andere kant. Gelukkig voor SC Twijzel bleef het bij een waarschuwing.

Na de onderbreking was het opnieuw SC Twijzel dat duidelijk liet zien hongerig te zijn naar de 3e klasse. Na 5 minuten spelen was het Menno Blom die de bal vanuit een hoekschop in kopte. Dit doelpunt voelde als een soort bevrijding. Ook na het doelpunt liet SC Twijzel zich niet gek maken door het aandringen van SV RWF. Vooral via de lange bal probeerde SV RWF de gelijkmaker te maken. Verder dan een paar kleine kansjes kwamen zij niet. In de 76e minuut ontplofte ieder aanwezige toeschouwer die een Twijzeler hart droeg. Uitgerekend de vedette, Wietze van der Valle, die door blessure leed een aantal wedstrijden aan zich voorbij moest laten gaan, tekende voor de 0-2. Met de bal, waarvan het lijkt alsof die aan zijn schoen vast plakt, slalomde hij om drie man alsof het pionnen waren. De laatste man werd via een één tweetje met Johannes van der Meulen omspeeld en zo stond Wietze oog in oog met de sluitpost. Koelbloedig en beheerst deponeerde hij het speeltuig in de verste hoek over de doellijn. De ontlading was enorm. Na het tweede doelpunt zette SV RWF alles op alles om de aansluitingstreffer te forceren. Dit lukte pas ver in blessuretijd die gegeven werd door de goed fluitende Heer Brinkman. De bal viel gelukkig voor de voeten van Wieger Baron die het leer in het doel schoot. Voor de thuisploeg kwam dit doelpunt te laat. Na het fluitsignaal was het SC Twijzel dat de terechte winnaar was uit het tweeluik tegen SV RWF en is promotie naar de 3e klasse een feit.

Eendracht maakt kracht. Dat zijn drie woorden die bij deze ploeg van SC Twijzel past. Het zijn niet alleen team genoten van elkaar, het is een ware vrienden ploeg die voor elkaar door het vuur gaan. Dat heeft ze gebracht waar het nu staat. Wanneer het voetballend even niet lukt, toont deze eenheid karakter en vecht het voor elke meter. Niet alleen de selectie en staf verdient deze promotie, maar de gehele club heeft het dik en dik verdient. Was het drie jaar geleden Cor van der Hoop die met promotie afscheid nam, is het nu Richard Reitsma die afscheid neemt na opnieuw te promoveren. Richard heeft bewezen dat een stedeling wel degelijk samen gaat met dorpelingen. Richard Reitsma kwam binnen met een geel en blauw hart, vanuit 058, maar de Twijzelers hebben ervoor gezorgd dat deze kleuren zijn vervangen voor wit en blauw. En nee, deze kleuren zijn niet van DKV, maar van de kleuren van SC Twijzel. Richard is een Twijzeler geworden en daar kan iedereen maar rekenskap met houwe!

Richard bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *